Arquivos da categoría: Club Montaña Caxado

fin de semana 27/28 abril

Este foi un fin de semana completo para o club montaña O Caxado, con participación en 3 eventos.

O sábado pola mañán varios intregrantes do club participaban una edicción mais na andaina de AS Neves (Pontevedra) ruta da copa de 50kms da federación Galega de Montaña, con una participación moi grande de xente chegada de todos os clubs de Galicia, un día explendido e un percorrido que nunca decepciona.

O sábado pola tarde outro integrantes tomaban a saída na PONTEVEDRADA percorrido de 63kms dende Pontevedra ata Santiago de compostela, polo camino de Santiago, camiñando toda a noite para cumprir o obxectivo de chegar a praza do obradoiro as 7:50h da mañán, una ruta organizada e con moita afluencia de xente, con un fin solidario.

Por outra parte a dirección do club organizaba una saída por terras de Viveiro, para poder coñecer as vilas próximas, sobre as 9:00h partíamos da estación tren de Viveiro para coller polo rego da Cova arriba, visitando a zona que foi inundada na última ría, polo medio de Viveiro. camiñando pola sua veira ata chegar o nacemento, onde nos desviamos para visitar as antenas no alto do monte, dende este punto (Monte penedo do galo) podese divisar unha gran cantidade de superficie (despois de indentificar os curutos divisados) comenzamos o descenso, para chegar a hermita e mirador de San Roque, onde repuxemos forzas para continuar a marcha, rematando o descanso comenzamos o descenso por uunha senda espectacular polo medio do monte ata chegar  o pobo de Viveiro onde nos agardaba o autobús para traernos de volta a casa. 

Pincha na seguinte ligazón para poder ver as fotos. 

https://clubmontanacaxado.smugmug.com/organize/Saída-VIVEIRO

 

 

Aventura de Altura

Día 22 de agosto:

Chegamos a Chamonix as 09:00 un grupo formado por tres integrantes do club de montaña O Caxado (Jose, Luy e Mito) e un compañeiro do club de montaña vallisoletano (Félix). As 10:00 subimos a Aiguille du Midi (3.842 m) utilizando os medios mecánicos do teleférico.

Unha vez na estación superior de Aiguille du Midi, dirixímonos a un túnel excavado na neve para realizar a baixada ao refuxio de Cosmiques. A través de una arista bastante aérea alcanzamos o valle branco onde nos estaba esperando outro compañeiro do club montaña O Caxado (Nacho), que había chegado o día anterior.

En máis ou menos 40 minutos alcanzamos o refuxio de Cosmiques (3.613 m). Nos rexistramos e informamos das condicións da ruta de aceso ao Mont Blanc polos tres montes (o ruta dos catro miles). Según a información que nos proporciona a garda do refuxio, encontrarémonos cunhas condicións bastante delicadas, sobre todo na subida ao collado do Mont Maudit. Por elo decidimos almorzar as 00:00 para sair canto antes do refuxio.

Sírvennos a cena as 18:30 e as 19:15 xa estamos metidos nas nosas camas para poder descansar o máximo posíbel para o duro día que nos espera.

Día 23 de agosto:

Almorzamos e nos preparamos para saír. Sobre a 01:45 saímos do refuxio dos cordadas (3 persoas en unha e 2 en outra) listos para unha dura xornada.

As condicións da neve e o xeo vanse cumprindo según a información recibida o día anterior. A subida ao ombreiro do Mont Blanc de Tacul é técnicamente sinxela salvo 3 gretas. Unha de elas que debemos sobrepasar mediante os dous tramos de escada que se encontran colocados na mesma e as outras nas que os pontes de xeo existentes supoñen un perigo evidente de caída ao interior da  crack.

Tras pasar o ombreiro del Tacul (4.074 m), espéranos a parte máis técnica da ascensión. Descendemos lixeiramente antes de atacar o collado do Mont Maudit. Nun primer momento dirixímonos a dereita por unha ladeira cunha fuerte pendente e gran perigo de caída. Pronto divisamos unh enorme greta, a cal bordearemos ata encontrar unha ponte moi estreita sobre a mesma, a cal se encontraba rota no extremo oposto a nosoutros. Alí nos encontramos cunha cordada dos chicos españois que se habían dado a volta porque non o vían claro. Nosoutros decidimos cruzar a ponte e continuar ata a cumbre. A ponte impresionounos a todo o grupo, realmente era un ponte moi estreita con un tramo que sería necesario saltar para alcanzar o outro lado da greta. Teníamos todos la preocupación de como se encontraría este puente a la vuelta debido a la subida de temperatura que se produce con el sol y la mayor dificultad de pasarlo hacia el otro lado, ya que en el descenso se debe saltar hacia el puente y no desde el puente como en la ascensión.

Tras pasar a greta, nos dirixímonos ata a esquerda e nos percatamos do perigo que existía por desprendemento d pedras, e máis, nun momento poidemos ver incluso caída de algunha pedra por debaixo da nosa posición. Continuamos pola dereita outra vez para salvar outra greta e comenzar a subir o último tramo ata alcanzar o collado do Mont Maudit. Nesta zona encontrámonos con unha rampa de forte pendente na que se había colocado unha corda fixa para asegurar a ascensión.

Unha vez no collado do Mont Maudit (4.356 m) xa poidemos ver a cima do Mont Blanc. Neste punto as forzas empezan a frouxear, a altitude e o duro da ascensión comeza a pasar factura. Varios de nosoutros empezamos a sentir os efectos do mal de altura e sentimos un gran cansancio agravado pola baixa concentración de osíxeno no aire, o cal fai que cada paso que demos supoña un gran esforzo. Al menos, a parte máis técnica da ascensión xa estana feita e solo resta unha larga e dura caminata salvando as últimas rampas hasta a cima. A pendente das rampas é bastante forte para o noso estado físico, pasito a pasito, e moi pouco a pouco seguemos remontando ata que, as 12:25 alcanzamos o noso obxetivo, a cima do Mont Blanc (4.810 m) o teito dos Alpes e da Unión Europa.

Debido ao retraso no horario previsto, decidimos que regresar ao refuxio de Cosmiques non era a mellor idea. Polo tanto, descendemos por a vía normal de ascenso, coa esperanza de encontrar sitio libre no famoso refuxio de Gouter. O descenso faise moi duro debido ao cansancio acumulado, pero tras recorrer a arista cimera e pasar o domo de Gouter chegamos ao refuxio, situado na parte alta da arista do mismo nome.

Día 24 de agosto:

Tras pasar a noite no refuxio de Gouter, durante a cual estivo nevando fortemente acumulándose unhos 10 cm de neve, dirixímonos ata o Nid D’aigle para baixar a Chamonix utilizando un tren de cremalleira e un teleférico. Para elo baixamos pola arista nevada de Gouter, atravesamos a famosa bolera, pasamos por Tete Rousse, e descendimos finalmente al Nid D’aigle.

 

Campaña de socios/as

Xa e posible renovar a afiliación o club, así como de renovar a licenza federativa.

Non o deixes pasar  fedérate, para poder practicar deporte con seguridade.

FAITE SOCIO

Mushing

Esta fin de semana celbrouse en As Pontes o I Mushing Lago de As Pontes, como debia de ser o club O caxado estivo alí colaborando cos organizadores para que todo saíse perfecto. Unha gran competición que logrou reunir o mellores competidores de todo galicia, nas desciplinas de bikejoring, patín e canicross. esta proba era puntuable para o campionato galego de Mushing.

Dentro desta competición na proba popular tiñamos unha participante moi especial, a única pontesa e secretaria do club O Caxado ELENA LÓPEZ SECO a cal desexamos darlle a noraboa posto que rematou nun merecidísimo 2º posto da clasificación, cun tempo de 12 m. e 07 seg.

VITICULTURA HEROICA Y ROMANICO GALLEGO

Retomamos actividades desplazándonos de nuevo a la Ribeira Sacra do Miño. Iniciamos la andaina en las proximidades de la iglesia de Nogueira de Miño, al poco se encuentra un mirador desde donde contemplamos el tramo de rio entre el pueblo de Belesar y el inicio del gran meandro conocido como Cabo do Mundo.

Descendemos hasta el rio y lo vamos remontando por su margen derecho cruzando en ocasiones a través de las viñas, en toda la zona las cepas están alineadas sobre muretes de piedra que forman escalones llamados Socalcos, que datan de la época romana. Encontramos viticultores realizando la vendimia. Llegamos al pueblo de Belesar que tiene la peculiaridad de estar dividido en dos barrios por el curso del Miño, un barrio en Chantada y pasado el puente en O Saviñao, este es un paso histórico por donde pasa el Camino de Invierno.

Pasado el puente iniciamos la subida hasta la iglesia de San Paio de Diomondi, por la antigua calzada romana, entre carballos y castiñeiros que crecen en las antiguas terrazas dedicadas en otra época al cultivo del vino. Este tramo se sube en ziz-zag y  se conoce como Los Codos de Belesar. Llegamos a la considerada perla del románico gallego, la Iglesia de San Esteban de Ribas de Miño, en esta ocasión solo la podemos contemplar por el exterior. Hasta pasar la presa de Belesar tenemos un tramo de asfalto, lo que no desmerece la ruta en su conjunto, retomamos un sendero y  rematamos  la andaina con un pequeño refrigerio en un refugio-bodega  característico de esta zona de Chantada, son pequeñas construcciones cuadradas de piedra de una planta y con cubierta de teja del país.

De nuevo dar las gracias  por las atenciones y hospitalidad a Pepe “Chantada”

Ruta muy recomendable conjuga Patrimonio cultural, paisajístico y vinícola.

 

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que vostede teña a mellor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando o seu consentimiento para a aceptación das mencionadas cookies e a aceptación da nosa política de cookies, pinche no enlace para maior información.

ACEPTAR
Aviso de cookies